سلاطين آل مظفر و زمان هريك ( تواريخ براساس هجرى قمرى است ) 1 - امير مبارز الدين محمد بن مظفر بن منصور بن غياث الدين حاجى . ( از 723 تا 760 ) 2 - شاه محمود بن امير مبارز الدين محمد ( از 760 تا 777 ) 3 - سلطان عماد الدين احمد بن امير مبارز الدين محمد . ( از 760 تا 795 ) 4 - شاه نصرت الدين يحيى بن امير مبارز الدين محمد . ( از 760 تا 795 ) 5 - شاه شجاع بن امير مبارز الدين محمد . ( از 760 تا 786 ) 6 - سلطان زين العابدين بن شاه شجاع . ( از 786 تا 790 ) 7 - شاه منصور بن شاه مظفر بن امير مبارز الدين محمد . ( از 790 تا 795 ) آل مؤيد سلسله‌اى از امرا و غلامان سنجر كه از 548 تا 595 ه . ق . در قسمتى از خراسان حكومت كرده‌اند . اين سلسله به نام مؤسس آنها « مؤيد آل ابه » منسوبند كه بعد از گرفتارى ( 548 ه . ق . ) سنجر به دست غز كسب قدرت كرد . در عهد قدرت او حادثهء عمده‌اى كه روى داد جنگها و نزاعهاى خونين بود . مؤيد آل ابه در 568 ه . ق . در جنگ كشته شد ، و بعد از او پسرش طغانشاه ابن مؤيد به قدرت رسيد ، كه در 582 ه . ق . پسرش سنجر شاه ( متوفى 595 ه . ق . ) ، آخرين امير آل مؤيد ، به جايش نشست . او مقهور سلطان تكش خوارزمشاه شد . مركز امارت اين سلسله نيشابور بوده است . آلن آلن يا آلنها يك نژاد باستانى ايرانى بودند كه در قفقاز شمالى سكونت داشتند و نخستين‌بار « اميانوس مارسلينوس » از آنان نام برده است . آلن چارلز ترات در سالهاى جنگ دوم جهانى رئيس سرويس اطلاعاتى انگليس در ايران بود كه با پوشش كاردار سفارت بريتانيا در تهران عمل مىكرد . ترات ، علاوه بر عمليات تدارك سلطنت محمد رضا پهلوى - كه افشاى آن توسط ارتشبد حسين فردوست نام او را در رديف مهمترين چهره‌هاى جاسوسى جهان غرب قرار مىدهد ، در ايجاد مهمترين حوادث سالهاى پس از شهريور 1320 نقش اصلى داشت . نامهاى شاهان يا اميران آل مؤيد